به وبسایت پرتال جامع افق خوش آمدید

تبلیغات

مطالب این تارنما با استفاده از اسکریپت هوشمند خبرخوان افق گردآوری شده است . درصورت مشاهده محتوای نامربوط لینک مطلب را گزارش دهید .

تبلیغات






چگونه عده‌ای خشونت را می آموزند؟

خشونت علیه کودکان
 خشونت متقابل والدين نسبت به يكديگر گاهي اوقات به رفتار با فرزندان نيز تعميم داده مي شود و آنها قرباني روابط خشونت و فضاي خشونز در محيط خانوات آميده مي شوند. به هر حال خشونت، خشونت مي آفريند و در يك رابطه متقابل، ابعاد و اشكال پيچيده تري مي يابد. كودكاني كه در چنين محيط خانوادگي رشد مي كنند و شخصيتشان شكل مي گيرد، خشونت را مي آموزند. آنها ياد مي گيرند كه هر گاه با رفتار و گفتار كسي مخالف باشند، او را مورد تهديد قرار دهند، يا او را به زور وادار به انجام عملي كنند و يا حتي با او برخوردي فيزيكي صورت دهند. ناراحتي و نارضايتي از ديگري معمولاً با اين نمادها ابراز مي شود. كودكي كه رفتار خشونت آميز را در چنين خانواده اي كه مدارا و تحمل ديگري در آن معنايي ندارد، مي آموزد و در مراحل بعدي زندگي خود آن را به كوچه مي كشاند. خشونت در نظام ذهني و شخصيتي او تبديل به امري مشروع مي شود. او مي آموزد كه هرگاه حق را به جانب او ندهند، به ديگران پرخاش و حمله كند و اگر نظر او را نپذيرند حتي ديگران را مورد ضرب و شتم قرار دهد. در دومين مرحله، كودك وارد مدرسه مي شود. در اين محيط، اشكال ديگري از خشونت را مشاهده و تجربه مي كند كه انجام ندادن تكاليف منجر به تنبيه او مي شود و شخصيت او در هنگام تنبيه آسيب مي بيند و در يك رابطه متقابل مترصد فرصت مي ماند تا خشونتي را كه نسبت به او روا داشته شده را عليه ديگري به كار گيرد.

 

خشونت در رسانه ها و تلويزيون
 از آ نجايي كه تلويزيون به عنوان تنها سرگرمي در دسترس خانواده ها همواره حضور دارد شايسته است كه خانواده ها نكته هاي زير را رعايت نمايند:
  1- برنامه هاي مشخصي را تعقيب كنند كه عاري از خشونت باشد.
  2- براي جايگزيني تلويزيون از وسايل مورد علاقه كودكان مثل پازل، بازيهاي فكري، مداد شمعي، مداد رنگي، كاغذ، كتاب و مجلات استفاده نمايند.
  3- تمام رسانه هاي حاوي خشونت را نفي نموده و اين اصل را به عنوان قانون خانوادگي بپذيرند كه در خانه جايي براي خشونت وجود ندارد چه در فيلم هاي ويدئويي، چه در بازيهاي كامپيوتري، براي فعاليتهاي روزانه برنامه ريزي كرده و كودكان را به انجام فعاليتهاي ديگر تشويق كنند و به گروههاي مخالف نمايش خشونت در تلويزيون بپيوندند. چون امروزه استفاده از شيوه هاي خشونت آميز در رسانه هاي گروهي به امري بديهي تبديل شده و خشونت عريان از طريق تلويزيون، سينما و رايانه به نمايش گذاشته مي شود به طوري كه در بازيهاي رايانه اي، فرد به تعداد آدمهايي كه به قتل مي رساند امتياز كسب مي كند. اين خود باعث نهادينه شدن خشونت در نظام شخصيتي- رفتاري افراد مي شود.
رسانه‌های گروهی، به‌عنوان وسایل ارتباط جمعی، در شكل‌دهی و آموزش رفتارهای گوناگون نقش مهمی به‌عهده دارند. یادگیری مشاهد‌ه‌ای و سرمشق‌گیری از دیگران، بخش مهمی از یادگیری‌های ما را تشكیل می‌دهد. بنابراین، دلیلی وجود ندارد كه نقش این رسانه‌ها را در شكل‌دهی رفتار پرخاشگرانه در انسان و به ویژه در كودكان، كم‌اهمیت ارزیابی كنیم

کودکانی که خشونت سطوح بالای رسانه‌ها را تجربه می‌کنند، بیشتر مایل به رفتار‌های پرخاشگرانه در دنیای واقعی هستند.
در سال ۱۹۵۶ محققان، بیست و چهار کودک را برای مقایسه رفتارشان در هنگام تماشای تلویزیون به آزمایشگاه بردند.
نیمی از آنان به تماشای قسمتی خشن از کارتون دارکوب بیشه زار پرداختند و دوازده نفر دیگر، کارتونی غیر خشن با عنوان مرغ کوچولوی قرمز را تماشا کردند.
بعد از تماشای کارتون‌های مذکور، محققان مشاهده کردند، کودکانی که شاهد خشونت بوده اند، در هنگام بازی بیشتر اقدام به زدن دیگران و شکستن اسباب بازی‌ها می‌کنند.

به اعتقاد بعضی روانشاسان اجتماعی سه جنبه مهم دیگر در مورد ترویج خشونت به وسیله تلویزیون در كودكان، نوجوانان و جوانان شایان توجه است: مساله حساسیت‌زدایی نسبت به پرخاشگری. تا زمانی كه فرد با صحنه‌های پرخاشگرانه و خشونت‌آمیز مواجه نشده است، حتی تعداد اندكی پرخاشگری نیز واكنش‌های نامطلوب و آزارنده‌ای نسبت به صحنه‌های خشونت‌آمیز (مثلا كتك‌زدن یك كودك) در او ایجاد می‌كند.
اما وقتی وی به‌طور مداوم در معرض تماشای چنین صحنه‌هایی قرار گرفت، كم‌كم حساسیت خود را از دست داده و قضیه برای او عادی می‌شود. نیاز به خشونت فزاینده برای به افزایش هیجان تماشاچیان. فردی كه مواد مخدر مصرف می‌كند، در آغاز با مقدار اندكی از این مواد به حالت خلسه می‌‌رسد اما به تدریج برای رسیدن به همان میزان خلسه، مجبور است مقادیر بیشتری مواد مخدر به كار ببرد، زیرا بدن وی به مقدار سابق مواد عادت كرده و واكنش نشان نمی‌دهد. در مورد پرخاشگری نیز همین‌طور است.
اگر در آغاز، مثلا صحنه حمله یا چاقودر تلویزیون برای تماشاچی هیجان‌انگیز است و او را سرگرم می‌كند، پس از چند بار دیدن صحنه‌های حمله با چاقو، دیگر چنین صحنه‌ای برای او هیجان‌آور نیست. آنچه در مورد خشونت و جنگ و كشت و كشتار در نقاط مختلف جهان به صورت مستند در رسانه‌ها به‌ویژه در تلویزیون به نمایش در می‌آید این فكر را به جوانان القا می‌كند كه در همه جای جهان جنگ، ناامنی و آوارگی وجود دارد در صورتی كه چنین نیست. این تصور نوعی احساس ناامنی، نگرانی و عصبی‌بودن در نوجوانان، جوانان تماشاچی ایجاد می‌كند كه او را بسیار مستعد از كوره در رفتن و پرخاشگرشدن می‌سازد.
دكتر محمد مجد روان‌پزشك نیز در خصوص اثرات رسانه‌ها بر ایجاد رفتارهای نامناسب و مخاطره‌آمیز در نوجوانان و جوانان می‌گوید: عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی ایران می‌افزاید:

منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
تمامی حقوق این وب سایت برای گروه آواساز محفوظ است